De Spelwert neemt na 45 jaar afscheid van juf Hilly Blom: ‘Ik had mijn collega’s echt niet willen missen’

ZALTBOMMEL - Vanaf het schoolplein van basisschool De Spelwert aan de Zandkampen kon je in de beginjaren Gameren zien liggen en ‘De Put van Zanen’, tegenwoordig de Tijningenplas genoemd. Rondom de nieuwe school uit 1981 was de wijk De Spellewaard volop in ontwikkeling. De Friese Hilly Blom begon hier als 22-jarige aan haar eerste baan als juf. Na maar liefst 45 jaar heeft ze in de week voor de schoolvakantie afscheid genomen.

Als Hilly herinneringen begint op te halen aan haar jaren op De Spelwert straalt ze van oor tot oor. Het lesgeven en de kinderen waren haar grote passie, maar als ze over haar collega’s vertelt en over het team, dan wordt ze nog enthousiaster. “Soms vragen mensen me weleens waarom ik nooit op een andere school ben gaan werken”, vertelt ze. “Dat komt omdat ik mijn collega’s echt niet had willen missen.”

Burgemeester
Toen Hilly in 1981 haar sollicitatiebrief in de brievenbus deed, woonde ze op kamers in Drachten. Ze was net klaar met de Pabo en er heerste grote werkloosheid. De banen waren in alle sectoren schaars, ook in het onderwijs. “Daarom solliciteerde ik ook helemaal in Zaltbommel”, lacht ze. 

En tot haar grote vreugde werd ze uitgenodigd op gesprek. Ze werd ontvangen door de directeur, een aantal ouders én de burgemeester. “Het ging om een compleet nieuwe school”, licht ze toe. “Daarom waren de ouders er ook bij betrokken en zat de burgemeester er ook bij.” 

Wennen
Na het gesprek moest ze een proefles draaien en ze werd meteen daarna aangenomen. Dat betekende dat ze vanuit het hoge Noorden moest verhuizen naar de Bommelerwaard. Ze kwam terecht op een kamer in Kerkdriel. “Dat was wel even wennen”, lacht ze. Al snel vond ze woonruimte in de binnenstad van Zaltbommel en later een huurhuis vlak bij de school.

Begrip
Toen ze met Jos trouwde, verhuisde ze naar Rosmalen, waar hij het zeer goed bekend staande restaurant Heerenbeek runde. Ze kregen twee kinderen: dochter Margje en zoon Pieter.

Hilly ging iets minder werken, maar bleef De Spelwert trouw. “Toen onze kinderen nog maar zeven en acht jaar oud waren, is Jos overleden”, vertelt Hilly. “Korte tijd later zijn ook mijn ouders overleden. Ik heb toen zoveel steun gekregen van de directeur en van mijn collega’s. Er was echt alle begrip. Ik kon een jaar lang Remedial Teaching doen en als het niet ging, dan hoefde ik niet te komen. Het lukte mij gelukkig wel om door te werken, ik was er gewoon elke dag. Dat kwam echt door het hechte team, de collega’s waren er altijd voor elkaar.”

Thematisch werken
Hilly voelde zich al die jaren helemaal thuis op de openbare basisschool. “We waren geen traditionele school”, licht ze toe. “Maar we boden veel verschillende programma’s, zo deden we ook kuilvieringen waarbij kinderen iets creatiefs konden laten zien zoals zingen, een toneelstukje of een gedichtje. Ook voerden we het thematisch werken in. We keken heel goed naar elk kind individueel.”

Hilly stond de eerste jaren voor de kleuterklassen, maar heeft ook heel wat groepen drie onder haar hoede gehad. “Als ze de klas na de zomervakantie binnen komen, kunnen ze nog niet zoveel, maar aan het eind van het schooljaar kunnen de kinderen lezen. Dat vind ik echt geweldig, dat is gewoon kicken”, zegt ze. Ook stond ze jarenlang met veel plezier voor de groepen vier, vijf en zes.

Voorlezen
In de loop van ruim 45 jaar heeft ze het onderwijs natuurlijk flink zien veranderen. Ze stond wel eens voor een kleuterklas met meer dan veertig kinderen. “Vond ik heel normaal”, lacht ze. “Vroeger konden we kinderen makkelijker doorverwijzen naar het speciaal onderwijs. Ik ben heel erg voor inclusief onderwijs, ik vind het heel goed dat alle kinderen naar een school bij ze in de buurt kunnen gaan, maar dan moet daar wel voldoende ondersteuning voor zijn en dat ontbreekt er wel eens aan.”

Hilly vindt het ook heel erg jammer dat de aandacht de laatste jaren veel naar de prestaties van de kinderen ging. “Hun creatieve en sociale vaardigheden konden we niet toetsen, dus die lijken nu minder belangrijk”, verzucht ze. 

Bordspelletje
En ook ziet ze met lede ogen aan dat de lees- en rekenvaardigheden van kinderen achteruit gaan. “Ik adviseer ouders altijd om vaker voor te lezen én om vaker een bordspelletje te doen met hun kind”, zegt ze.

“Bij bijvoorbeeld het bordspel ‘Ganzebord’ leert een kind al snel de ogen van de dobbelstenen tellen en het aantal stapjes dat je met de pion mag zetten. En het is ook nog hartstikke leuk om samen een spel te doen.”

Pensioen
Voorlezen en Ganzeborden zal ze zelf ook zeker doen met haar eigen kleinzoon Luuk en met de kleindochter van haar partner Karel, waarmee ze samenwoont in een heel fijn huis in Rosmalen. Ze heeft nog geen grote plannen voor de vrije tijd die haar pensioen gaat opleveren, al heeft ze zich wel ingeschreven voor een cursus Spaans. “Het voelt nu nog een beetje als vakantie”, vertelt ze.

“Het afscheid was overweldigend, veel oud-collega’s waren aanwezig. Ik kijk met veel plezier en dankbaarheid terug op die prachtige dag. Ik denk dat De Spelwert nog niet helemaal van me af is. Ik zal regelmatig even langs gaan en ik kan dan altijd een collega wel ergens mee helpen.”

Britta Alink