Leven over de grens: Edwin van Bruggen is al vier jaar op wereldreis

In de nieuwe zomerserie Leven over de grens maken we elke week kennis met oud-inwoners van de Bommelerwaard die besloten hebben een leven in het buitenland op te bouwen. Waarom zijn ze vertrokken en hoe bevalt hen het wonen in een ander land? Wat maakt het leven over de grens beter en waar lopen ze tegenaan? En komen ze ooit nog terug naar de Bommelerwaard?

In deel drie maken we kennis met de oud-Zaltbommelaar Edwin van Bruggen (34) die sinds 2019 over de hele wereld reist en inmiddels een half jaar in Brazilië verblijft.

Edwin heeft in Nederland als docent Nederlands gewerkt. “Toen ik docent was, had ik vaak vakanties. In 2017 ben ik voor het eerst alleen op vakantie naar Kos gegaan, toen heb ik pas mijn paspoort aangevraagd. Ik weet nog toen ik in een supermarkt liep, dacht ik: waar ben ik aan begonnen?”, blikt Edwin terug vanuit zijn woning in Sao Paulo in Brazilië. “De eerste keer was hartstikke leuk. Toevallig had ik Nederlandse buren in het hotel, daar ben ik vaak mee uit geweest.”

De eerste vakantie in zijn eentje smaakte naar meer. “Ik ging vaak tripjes maken en ik wilde het langer doen voor een onbepaalde tijd. Toen heb ik alles opgezegd: mijn baan, mijn huis. De laatste week voor vertrek heb ik slecht geslapen, je bent toch bang dat je niet aan het geld in het buitenland komt.”

Ontwikkeling
In de zomer van 2019 is het zover: Edwin verlaat Nederland en gaat eerst drie weken door Europa reizen, door onder andere Duitsland, Tsjechië en Polen. Daarna stapt hij in het vliegtuig naar Azië en bezoekt hij onder andere Cambodja en Vietnam. “Met pandemie heb ik een jaar in Australië gewerkt, toen heb ik veel geld gespaard. Daarna ben ik naar Aruba gegaan waar ik acht maanden als docent heb gewerkt”. Na Aruba bezocht Edwin onder meer de Verenigde Staten, Colombia, Brazilië, Japan en Zuid-Korea om uiteindelijk terug te keren naar Brazilië waar Edwin het laatste half jaar is gebleven.

“Ik wilde iets doen wat goed was voor mijn eigen ontwikkeling. Ik kon heel makkelijk aan een studentenvisum in Brazilië komen. Als je hier vijftien uur per week Portugees leert, kun je hier blijven. De hele tijd heen en weer gaan word je toch moe van.”

Emoties
De oud-Zaltbommelaar woont in een studio op de achtste verdieping in het centrum van Sao Paulo. Edwin combineert het leren van het Portugees met het geven van online lessen Nederlands waarmee hij genoeg geld verdient om rond te komen in Brazilië. “Mensen zijn hier heel open. De emoties lopen hoog op, vaak in een positieve zin. Het zijn heel lieve mensen, terwijl ze een slechte reputatie hebben.”

Het leven in Sao Paulo is namelijk niet altijd even veilig, maar Edwin is daar gewend aan geraakt. “Veel mensen zijn bang dat je op elke hoek wordt neergeschoten, maar dat is niet zo. Qua veiligheid moet je je telefoon onder je kleding houden en ’s avonds niet door het centrum lopen, maar een Uber pakken. Dat zijn twee dingen je moet aanpassen.”

Opbouwen
In zijn vrije tijd spreekt Edwin graag met zijn Braziliaanse vrienden af, bijvoorbeeld in het park om een potje te volleyballen. “Als je iets afspreekt wordt het zo’n chaos. De ene komt in een andere hoek, de ander is anderhalf uur later. Je moet minimaal anderhalf uur optellen”, lacht Edwin. “Ik had pas een barbecue die om één uur begon. Ik kwam om half drie en ik was nog steeds de eerste. Ik kan me voorstellen dat toeristen er heel gek van worden.”

De Brazilianen blijven altijd vriendelijk en dat is iets wat Edwin goed bevalt. “Ze zijn altijd aan het lachen en aan het dansen. Er is altijd muziek en iedereen is vrolijk terwijl ze best een moeilijk leven hebben.” Echte, diepe vriendschappen opbouwen is echter lastig, geeft Edwin toe. “Maar dat is altijd als je in het buitenland zit. Je komt elkaar tegen in de club, maar het is niet zo als met vriendschappen die je opbouwt op je 14^e. Het is vaak op een korte termijn.”

Gezeur
Elke cultuur heeft haar voor- en nadelen, maar Edwin moet er niet aan denken om terug naar Nederland te gaan. “Al dat gestress en gezeur, ik kan het me herinneren dat je een week van tevoren moest bellen om afspraken te maken. Dat mis ik helemaal niet.”

“Het enige wat ik mis is voor de klas staan op het vmbo. Dat gaat bijna niet in het buitenland, het kan alleen op Aruba of op Curaçao.”

Scooter
Volgende week loopt het huurcontract van Edwins studio af en dan vervolgt hij zijn wereldreis. “Dan ga ik vijf weken door Brazilië reizen en daarna vlieg ik naar Mexico waar ik een scooter wil kopen om door het hele land te gaan.” Landen als Kazachstan, Israël, India en zelfs Iran staan op Edwins lijstje om in de toekomst te bezoeken.

Is hij dan toch niet bang om in zijn eentje naar Iran af te reizen? “Mensen die daar zijn geweest vinden het de meest gastvrije bevolking ter wereld. Ik lees me goed in, maar als je je overal aan moet houden wat betreft de adviezen van de Nederlandse overheid, kom je niet verder dan de hotelkamer.”