Leven over de grens: Arma Schmid vertrok bijna 35 jaar geleden naar Zwitserland

In de nieuwe zomerserie Leven over de grens maken we elke week kennis met oud-inwoners van de Bommelerwaard die besloten hebben een leven in het buitenland op te bouwen. Waarom zijn ze vertrokken en hoe bevalt hen het wonen in een ander land? Wat maakt het leven over de grens beter en waar lopen ze tegenaan? En komen ze ooit nog terug naar de Bommelerwaard?

In deel twee van de serie leren we Arma Schmid kennen: een oud-Zaltbommelaar die bijna 35 jaar geleden naar Zwitserland is vertrokken.

“Het is zo’n gezellige stad. We hadden een slootje voor het huis waar je kikkervisjes kon vissen en in de winter kon je schaatsen op de gracht”, vertelt Arma met een blij gezicht wanneer ze terugblikt op haar kindertijd in Zaltbommel. Het is 1978 wanneer de toen elfjarige Arma met haar ouders naar Blerick bij Venlo verhuist. “Daar ben ik naar school gegaan, in Sittard heb ik HBO Verpleegkunde gedaan. Toen dacht ik: ik wil iets zien van de wereld.”

In 1989 heeft Arma de keuze om als verpleegkundige aan het werk te gaan in Saudi-Arabië, Australië of Zwitserland. “Ik heb mijn beroep zo uitgekozen dat ik makkelijk op pad kan. Mijn oom en tante zijn naar Australië vertrokken, mijn vader kwam uit Duitsland en ik reisde graag. Ik ging niet met de doelstelling: ik wil blijven.”

Gereserveerd
Arma begint haar loopbaan in een neurorehabilitatiecentrum in Tschugg en start 2,5 jaar later in een ziekenhuis in Aarberg. Het begin was voor de jonge verpleegkundige niet altijd even makkelijk vanwege de taalverschillen. “In Nederland leren we Duits, maar in Zwitserland spreken ze dialect. Het is niet hetzelfde als Duits”, licht Arma toe. “De eerste dag in Zwitserland, toen ik naar een regionale radiozender luisterde, dacht ik: jemig, zitten we zo dichtbij Marokko of Turkije? Ik verstond er niks van.”

In de loop der tijd leert Arma het dialect goed te spreken wanneer ze de Zwitsers leert kennen. “Zwitsers zijn altijd op tijd, heel netjes en correct. Ze zijn niet zo spontaan. Het is altijd even opbellen of je langs kan komen of de kinderen kunnen komen spelen. Ze zijn gereserveerd maar je krijgt er goed contact mee als je open bent.”

Arma integreert door deel te nemen aan lokale verenigingen, zoals een theatergroep en de vrijwillige brandweer. Tijdens een etentje georganiseerd door collega’s leert ze schilder Kurt kennen, met wie zij later trouwt en drie kinderen krijgt.

Het gezin woonde jarenlang in de regio Seeland, in het westen van Zwitserland, waarna een verhuizing naar een skigebied in het Berner Oberland volgde. “We hadden het ontzettend naar ons zin in de bergen. We gingen graag skiën en wandelen. We dachten: ‘waarom gaan we daar niet wonen?’”

Doodmoe
Sinds 2008 woont het gezin in het bergdorpje Lenk im Simmental, 1068 meter boven het zeeniveau. Arma werkt daar nog altijd als verpleegkundige. “Het wonen bevalt goed, ook voor kinderen. Het is niet druk, de criminaliteit is miniem. Skiën, langlaufen, bergwandelingen en bergbeklimmen zijn bij ons niet weg te denken. Als je dan boven op zo’n berg staat, heb je een gigantisch gevoel. En als je eenmaal weer thuis vanuit je keukenraam die bergtop ziet, ben je doodmoe, maar zo trots.”

De Zwitserse natuur blijft Arma elke dag fascineren. “Iedere keer als ik die bergen zie, denk ik: wat mooi. Je hebt boven die rust, een prachtige vegetatie en je kunt wilde dieren zien, zoals een steenadelaar, een lammergier of steenbokken. Het maakt mij heel gelukkig en geeft rust en tevredenheid.”

Drop
Ondanks haar liefde voor Zwitserland gaat Arma’s hart nog altijd sneller kloppen wanneer ze aan Zaltbommel denkt. “Je ziet op de autobahn een vrachtauto, er staat Zaltbommel op en dan krijg ik altijd een warm gevoel”, lacht Arma. “Als ik in Zaltbommel ben, voel ik me van binnen helemaal in mijn eigen stad, terwijl niemand weet dat ik hier vandaan kom. Het is zo’n mooi stadje, ik heb er heel mooie herinneringen aan. Ik weet niet of ik weggegaan was als ik in Zaltbommel was gebleven.”

Wanneer Arma in Nederland is, neemt ze haar moeder altijd mee voor een bezoekje aan Zaltbommel. Tijdens vakanties in Nederland geniet ze ook van de Hollandse lekkernijen. “Aan drop kan ik me ziek eten”, vertelt ze lachend. “Als ik naar Nederland ga, dan is het altijd drop en kroket met friet met mayo.”

Volgebouwd
Maar of ze vanwege het gemis aan Zaltbommel en drop definitief terugkomt naar Nederland? “Dat denk ik niet. We hebben gekeken naar vakantiehuisjes. Als je het geld hebt, is het misschien een optie. Ik vind het hier veel rustiger en schoner dan in Nederland. Ik vind Nederland extreem volgebouwd met gigantisch verkeer. De laatste keer in Rotterdam dacht ik: wat ben ik blij met mijn bergweggetjes.”

Wil je na het lezen van Arma’s verhaal de Zwitserse natuur ontdekken? Het gezin Schmid verhuurt een vakantiestudio onderin hun huis in Lenk im Simmental. Arma voorziet je tijdens het verblijf graag met tips voor de mooiste wandelingen en activiteiten in de omgeving. Meer info vind je op www.gwunderstube-lenk.ch.