Column in Bommelerwaards dialect nr. 2

In de jaren zestig en zeventig stond er wekelijks in ‘De Toren’ een column, die was ondertekend met de naam Aort van Krieken. In Bommelerwaards dialect nam hij tal van gebeurtenissen op de korrel. Om u enige indruk te geven volgt hier een gedeelte van zijn enigszins aangepaste epistel van 18 juni 1970:

PECHVOGEL

“Vandaog erst een verhaoltje over iemand uit Ammerrooie die op een vrimde manier van zijn fiets afgekommen is. Omdet-te vacantie in zicht was, méénde onzen Arckeldurper det-te tijd rijp was om een nij pet aon te schaffen. In Den Bosch docht hij daorveur het beste terecht te kunnen. Meej ’t zweet op zunne kop tornde de mins daorom naar de Hertogstad, waor tie nergens een beheurlijke plek kon veinden om z’n staolen ros te stallen. Vur het raom van de pettenwinkel stond een bordje meej de vermelding ‘Verboden fietsen tegen de gevel te plaatsen’. Omdet-te parkeerpen aon z’n karreke was afgebroken restte onze vrind niks aanders es een paor vullisbakken, waor-rie zun vehikel toen mar tegenaon zette. Ontzaggelijk dom keek-te mins toen-nie ’n hortje laoter, mee een gloednij pet op, buiten tot de ontdekking kwam dè baai de wielen uit z’n toch nog redelijk fietske waren verdwenen.

In de verte zag-gie nog krek det-ter een paor jongens op-ter gemak meej henen liepen. Mit-te pet in zun haand stoof ie achter de knaopen aon. Buiten aojem was-sie toen ie het stomverbaosde tweetal had ingehaold. De jongens waren d’r ège van gin kwaod bewust. Ze dochten dat-te fiets meej naor de vullishoop moest. Nao veul praoten zagen de jongens in dè ze ’t toch wel een bietje mis hadden gedaon en kreeg de mins z’n wielen terug.

Net op ’t moment det-tie wer bij de pettenwinkel was, zag-gie de vulliswagen om den hoek verdwijnen. Bovenop lag z’n wielloze fiets. Noodgedwongen keerde hij mit-te bus van ‘Onze Tram’ terug naor de Wèèrd. Vur det-tie ’t kwaoje nieuws aon moeder de vrouw durfde te vertellen dronk ie erst bij ‘De Rode Leeuw’ ’n paor neutjes.”