Juf Marian (63) gaat met pensioen na 33 jaar lesgeven op De Ark in Zuilichem

ZUILICHEM - Na maar liefst 44 jaar in het onderwijs te hebben gewerkt, waarvan de laatste 33 jaar op basisschool De Ark, gaat Marian Stek aan het eind van dit schooljaar met vervroegd pensioen. Op donderdag 25 juni organiseert de basisschool in Zuilichem een speciale feestdag.

Het is 1993 wanneer Marian Stek voor het eerst basisschool De Ark binnenstapt. De dan dertigjarige lerares heeft op dat moment veel ervaring op verschillende scholen opgedaan. 

Dialect
Toch is het voor haar in het begin behoorlijk wennen op het dorpsschooltje: “In mijn beginjaren kon ik regelmatig kleuters niet verstaan, omdat ze zó plat dialect spraken. Het was soms zelfs zo erg dat een moeder voor mij moest vertalen wat het kind zei”, vertelt ze lachend.

Maar buiten die ‘taalbarrière’ bleken De Ark en juf Marian een perfecte combinatie. Waar ze eerst nog handenarbeid-juf is en groepen overneemt bij ziekte of afwezigheid van collega’s, komt ze uiteindelijk als vaste lerares voor groep 3-4 te staan. 

Meegevallen
In die periode groeit de school uit zijn jasje en dat zorgt ervoor dat Marian regelmatig op de gang lessen aan groep 4 geeft. Vanwege het ruimtetekort verhuist ze zelfs twee jaar lang met groep 4 naar de voormalige Rabobank in het dorp. “Dat was echt een feestje”, glimlacht ze.

Een ander bijzonder moment tijdens haar loopbaan, was het hoogwater. Marian woont op dat moment zelf in Leerdam, maar is met haar hoofd in Zuilichem: “Het was een spannende tijd; je bent een week vrij, maar je loopt een week lang met je ziel onder je arm. ‘Wat gebeurt er ‘aan de overkant’?’ Gelukkig is het allemaal meegevallen, maar we hebben daarna op school wel een hoogwater-krant gemaakt. Daarin konden de kinderen schrijven, tekenen en vertellen over hoe zij het hadden ervaren.”

Ondersteuning
Inmiddels is er veel veranderd. De school is verbouwd, de kinderen die Marian destijds in de klas had, hebben zelf alweer kinderen gekregen en Marian zelf is zich meer gaan richten op ‘remedial teaching’.

Ze helpt leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben bij het leren. Dat vindt ze dankbaar werk: “Het is geweldig als je bij een kind een kwartje ziet vallen”, glundert ze.

Waardering
Collega Sandra is in de tussentijd ook even aangeschoven. “Marian wordt heel erg gewaardeerd hier op school en in het dorp. Schrijf dat maar gerust op!”

En die waardering blijkt ook uit de reacties die de afscheidnemende juf de afgelopen tijd heeft gekregen. “Vorige week stond ik buiten met een moeder te praten toen er ineens een meisje naar me toe kwam. Ze zei ‘ik wil niet dat je weggaat. Jij gaat niet weg, heb je me gehoord?’ Dat is het mooie aan kinderen; je kunt van alles van tevoren bedenken, maar toch reageert ieder kind anders dan je had gedacht.” 

Met het einde van haar lerarenloopbaan in zicht, wil ze het onderwijs nog wel iets belangrijks op het hart drukken: “Het wordt in het onderwijs steeds belangrijker om dossiers te vormen, maar blijf wel altijd naar het kind kijken. Een kind is geen dossier.”