Eric is op dit moment niet ziek: ‘Maar het kan zo weer terugkomen’

ZALTBOMMEL - In april 2021 kreeg Eric van der Louw de diagnose kanker. “Ik had wat last van ademhalingsproblemen, mijn neus zat de hele tijd dicht”, vertelt de nu 61-jarige oprichter van Solar Duurzaam Nederland (Soldu). Het bleek een zeldzame vorm van neuskanker. Dit jaar is hij met zijn vrouw Annet en hond Jelle ruim vier maanden op reis geweest met hun zeiljacht.

Het jaar 2021 stond in het teken van een operatie en daarna chemokuren en bestralingen. “Ik ben daar zo ziek van geweest”, weet Eric nog goed. De behandelingen sloegen aan en hij ging in het najaar weer aan het werk. “Het was in dat jaar een gekkenhuis in de zonnepanelenverkoop.” Samen met mede-eigenaar Rosalie van der Mark werkte hij weer als vanouds in hun bedrijf Soldu.
In oktober vorig jaar bleek echter dat de kanker weer terug was. Niet in zijn neus dit keer, maar in zijn longen. “Het protocol zegt dan vrijwel meteen dat je uitbehandeld bent”, vertelt hij. “We gingen die kerstmis nog met z’n allen op wintersport en ik heb toen vaak gedacht dat het de laatste keer zou zijn dat ik op een berg stond.” De kankervorm van Eric komt niet vaak voor en de kans op overleven was dan ook niet groot. “Maar heel toevallig kwam ik in het Radboudziekenhuis bij oncoloog Carla van Herpen terecht. Zij had in Europees verband onderzoek gedaan naar juist deze vorm van kanker.”

Eric dacht in die tijd dat hij niet lang meer te leven had en ging de zaken regelen voor het geval hij zou te komen overlijden. “Ik ging met twee vrouwen naar de notaris”, lacht hij. “Met Rosalie om het bedrijf over te dragen en met mijn vrouw Annet om mijn testament goed te regelen. Ik wil niet dat er na mijn overlijden gezeik is over de zaak of over geld.” Begin dit jaar was hij weer in het ziekenhuis en vroeg aan zijn oncoloog hoe lang hij nog te leven had. Daar kreeg hij geen antwoord op, maar hij kreeg wel de keuze om de longtumor te laten bestralen. Dat is gebeurd en daarna voelde hij zich weer kiplekker. Hij kreeg toestemming om er met de boot een paar maanden op uit te gaan. “Wel met de kanttekening dat we niet te ver uit de bewoonde wereld moesten gaan”, vertelt Eric. “Zodat we altijd op een redelijke afstand van een ziekenhuis zouden zijn.” 

Het echtpaar koos voor noordelijk Europa: eerst via Duitsland naar Denemarken en Zweden. Daarna door naar Letland, Estland en Finland en via Zweden weer terug. “De fjorden van Noorwegen hebben we helaas niet kunnen doen, omdat je daar te ver van ziekenhuizen vandaan bent”, zegt hij. “Maar het was ook zonder de fjorden een prachtige tocht. We hebben heel veel gezien en meegemaakt en ook heerlijk ontspannen.” Hun dochters Hedwig en dochter Carlijn zijn allebei, met hun partner, een paar dagen meegevaren en ook zakenpartner Rosalie en haar vriend kwamen een weekend langs.

De twee jaar jonge cocker spaniel Jelle dwong het paar om geen al te lange tijd per dag onderweg te zijn; de hond moest immers uitgelaten worden. Eric en Annet vonden Finland het meest ‘relaxte’ land dat ze afgelopen zomer hebben aangedaan. “De mensen zijn daar zo gastvrij, zo ontzettend vriendelijk”, vertelt Eric. “Als je ergens aanlegt, staan er altijd mensen klaar om even te helpen en om je de weg te wijzen in de haven of in de stad of het dorp. We hebben de boot in al die maanden bijna nooit op slot gedaan. Alleen in Stockholm en in het centrum van Turku, maar ook daar was dat eigenlijk niet nodig.” Vanaf de eerste dag, in het Paasweekend, tot aan de terugreis ruim vier maanden later hield Eric een logboek bij. Als ze rond de eilanden van Turku varen, schrijft hij: “Twintig tot dertig mijl per dag, ieder plekje waar we komen is prachtig. Wij vinden dit het mooiste zeilgebied waar we met onze boot naartoe kunnen varen.”

Op dit moment voelt Eric zich prima. Maar afgelopen jaar is er een verdachte verdikking gezien in de dura (hersenvlies). “Dat kunnen ze opereren, maar daar zitten nogal wat risico’s aan”, zegt hij. “Dus die operatie stellen we zo lang mogelijk uit. Het afgelopen jaar is voor mij en mijn familie heel emotioneel geweest. Maar het is nu eenmaal de situatie. Ik kan het niet beïnvloeden, dit is mijn lot. Ik hoop dat we zo lang mogelijk leuke dingen kunnen doen. Ik voel me nu goed, maar het kan volgende week weer helemaal anders zijn. We zullen met de onzekerheid moeten dealen, het heeft geen zin om je er druk over te maken.”
Nu hij zich zo goed voelt, is hij ook weer gewoon aan het werk in het bedrijf Soldu, dat nu voor honderd procent van Rosalie is. “Binnenkort gaan we weer voorlichtingsavonden geven over de gevolgen van het stopzetten van de salderingsregeling en over onder andere batterijen, laadpalen en warmwaterboilers”, zegt hij. Ondertussen maakt hij samen met Annet alweer nieuwe reisplannen. “We willen graag een keer naar IJsland en een keer naar Costa Rica”, zegt hij. “En we blijven natuurlijk veel varen met onze boot ‘D’ouwe Fred’. Misschien wel weer naar Finland.”

Britta Alink