Lineke is al vijftig jaar molenaar: ‘Het is een manier van leven’

ZUILICHEM - Dit najaar precies vijftig jaar geleden haalde Lineke van Beekhuizen haar molenaarsdiploma. Sinds begin jaren tachtig woont ze, samen met haar man Wilfried Romp, in de poldermolen van Zuilichem. “Voor ons is het een manier van leven”, zegt ze.

Lineke (67) groeide op als dochter van korenmolenaar Van Beekhuizen in Beesd. “We woonden naast de molen”, herinnert ze zich nog goed. “Toen ik een jaar of 11 was, werd de molen gerestaureerd en vanaf dat moment kon hij draaien. Ik liep altijd achter mijn vader aan en hij heeft me alles geleerd. Op mijn achttiende heb ik mijn diploma gehaald en toen kon ik zelfstandig als molenaar aan de slag.”

Buiten leven
Ze droomde er altijd van om in een molen te gaan wonen. “Maar eerlijk gezegd dacht ik niet dat het er ooit van zou komen”, lacht ze. “Als het geen molen zou worden, dan wilde ik wel op een woonboot of in een huisje ergens in de natuur.” 

Maar toen kwam de poldermolen van Zuilichem voorbij. De eigenaar van de molen, Molenstichting Gelders Rivierengebied, zocht een molenaar, die er ook wilde gaan wonen. 

Fantastisch
Lineke en Wilfried waren meteen enthousiast en trokken er zo snel mogelijk in. Terwijl de meeste mensen er niet aan zouden moeten denken er te gaan wonen, was het jonge stel helemaal gelukkig met de intieme woon- en leefruimte.

Want zodra het kan, staat de keukendeur open en leven ze heerlijk buiten. Hun drie kinderen zijn er geboren en opgegroeid en de inmiddels zeven kleinkinderen vinden het fantastisch om bij opa en oma te zijn. De keuken is klein, de woonkamer loopt rond en is heel smal. Via steile trappetjes kun je naar boven, waar het allemaal nét past. 

Schilderwerk
Toen ze allebei nog werkten, draaide de molen alleen op zaterdag. Nu ze allebei met pensioen zijn, kan de molen vaker draaien. “Mijn vader was een heel voorzichtige molenaar”, vertelt Lineke. “Voor ons staat veiligheid ook voorop. Als de molen draait, plaatsen we hoge hekken op de grond, zodat we er niet per ongeluk tegenaan lopen.” 

“Als de wieken draaien, zijn we er altijd bij. Je moet steeds blijven kijken hoe het gaat. Met deze molen scheppen we water, we moeten altijd opletten op het weer en op de wind. Je moet je hoofd er de hele tijd bijhouden.” 

Passie
Het laten draaien van de wieken is een belangrijk aspect van Lineke’s molenaarsbestaan, maar samen met Wilfried doet ze ook regelmatig onderhoud aan de molen. “We doen wat we kunnen”, vertelt ze.

“We hebben het schilderwerk vaak zelf gedaan, nu huurt de stichting daar soms een schildersbedrijf voor in. Ook de tuin en het weiland rondom de molen houden we zoveel mogelijk bij, maar als het nodig is, schakelen we hulp in. Wij vinden het heel fijn om buiten bezig te zijn. Zolang je lekker bezig bent, houd je dat ook vol. Deze manier van leven moet je passie zijn, dit is precies zoals ik het altijd wilde.”

Bijzonder
Ooit stonden er zeventien watermolens in de Bommelerwaard, die er samen voor zorgden dat we het droog hielden. De poldermolen van Zuilichem is de enige die bewaard is gebleven. Bij de Lieskampen staat er ook nog een, maar die heeft geen wieken meer. “In 1535 stond op deze plek ook al een molen”, weet Lineke. “Ik vind het heel bijzonder dat er vierhonderd jaar geleden ook al een molenaar rondliep.”

Wilfried heeft zich de afgelopen jaren verdiept in de geschiedenis van hun molen. Daar kwam zoveel interessante informatie uit, dat besloten is er een boek van te maken. Het boek verschijnt komend najaar.

Brand
In augustus vorig jaar brak er brand uit in de molenschuur naast de molen. Wilfried en Lineke hielden de molen nat met tuinslangen, buren schoten te hulp. De brandweer van Nederhemert en Brakel was snel ter plaatse. De molen bleef gelukkig ongedeerd, maar van de schuur was niets meer over.

In de schuur lag vooral veel gereedschap en stond de grasmaaimachine. “En laatst toen het voor het eerst weer mooi weer was, kwam ik erachter dat het vliegengordijn ook in de schuur lag toen het afbrandde”, vertelt Lineke. “Dat gordijn was nog door mijn moeder gehaakt, dus het is wel heel jammer dat het er niet meer is.”

Crowdfunding-actie
Het stel heeft een goede inboedelverzekering, dus de meeste spullen konden weer worden aangeschaft. Die liggen nu opgeslagen in een gehuurde container. “De molen is goed verzekerd, maar de schuur hoorde daar helaas niet bij”, zegt penningmeester Ton van Balken van de Molenstichting.

De stichting beheert in totaal zeven molens en dat is financieel vaak heel lastig. Net voor de brand is nog groot onderhoud uitgevoerd aan de poldermolen van Zuilichem, de totale kosten daarvan bedroegen 60.000 euro. De portemonnee van de molenstichting is nu bijna leeg, er is niet genoeg geld voor de herbouw van de molenschuur. Daarom is de stichting een crowdfunding-actie gestart om 15.000 euro bijeen te krijgen.

Aanstaande zaterdag 10 mei is het Landelijke Molendag. Ook de poldermolen van Zuilichem is dan van dichtbij te bekijken, tussen 10:00 en 17:00 uur.

www.molensrivierengebied.nl
NL51 RABO 0321 2471 32 t.n.v. Molenstichting Gelders Rivierengebied