Daniëlle van Zanten: ‘Kon niet kijken naar wedstrijden op de Weissensee’

BRAKEL - De pas 20-jarige Daniëlle van Zanten staat al jaren te boek als een groot schaatstalent. Door een slepende gecompliceerde scheenbeenvliesontsteking is het echter nog maar de vraag of de Brakelse haar oude niveau weer kan gaan bereiken. ‘Ik ga er gewoon vanuit dat het na de operatie allemaal weer goed gaat.’

Nog geen jaar geleden hield Daniëlle van Zanten zich bezig met skeeleren, langebaanschaatsen én marathonschaatsen. De skeelermarathon in Poederoijen, waar ze vanuit haar woonplaats Brakel bij wijze van spreken skeelerend naartoe kon, was begin augustus een mooi hoogtepunt: “Ik had niet verwacht dat ik vanaf het begin af aan met de kopgroep mee zou kunnen, maar dat lukte wel. Het ging echt heel goed”, glundert Van Zanten, die uiteindelijk mede vanwege een ‘kleine schuiver’ op plaats 24 zou finishen. Eerder dat jaar nam ze deel aan het Nederlands Kampioenschap langebaanschaatsen voor junioren en reed ze marathonschaatswedstrijden.

Stress
Dat die combinatie van disciplines haar goed af gaat, toont aan hoe groot het sporthart voor Van Zanten is. Het is voor haar dan ook geen makkelijke beslissing om de keuze te maken het langebaanschaatsen op een lager pitje te zetten. “Ik merkte dat ik het plezier erin kwijtraakte. Ik reed in het marathonschaatsen en in het langebaanschaatsen voor twee verschillende ploegen, dat maakte het moeilijk om te combineren. En vanuit het RTC (het Regionale Talentencentrum van de overkoepelende bond KNSB, red.) kwamen er steeds meer verplichtingen. Daar werd ik niet vrolijk van. Ik had megaveel stress; zo erg dat ik brakend op de wc zat. Ik heb het langebaanschaatsen heel lang volgehouden, maar dat was voor mij het moment om de knoop door te hakken.”

De focus gaat dus volledig op het marathonschaatsen, waarin ze dit seizoen zelfs haar debuut in de Topdivisie mag maken, het hoogste niveau op marathonschaatsgebied. “Dat beviel me goed. Het is in de Beloftedivisie toch meer ‘duwen, trekken’, terwijl het bij het marathonschaatsen meer een kwestie is van elkaar uitspelen. Dat tactische spel vond ik heel leuk.”

Spierpijn
Inderdaad, ‘vond’, want inmiddels is het alweer twee en een halve maand geleden dat Van Zanten een marathonschaatswedstrijd reed. Half december nam de Brakelse deel aan de belofte-marathon in Utrecht toen het flink mis ging. Van Zanten kwam zwaar ten val en werd per brancard van het ijs gereden. Voor de buitenstaander leek ze er met een paar flinke kneuzingen en blauwe plekken zonder ernstige blijvende schade van af te komen, maar Van Zanten zelf wist wel beter. Ze was namelijk niet zomaar ten val gekomen: “Midden in de wedstrijd verdween het gevoel uit mijn benen. Alles van onder m’n knie tot aan mijn voet was verlamd, zelfs na de wedstrijd nog,” aldus Van Zanten.

De blessure is overigens niet nieuw voor haar: “Al sinds de wedstrijden op de Weissensee (eind januari 2020, red.) rijd ik daar mee rond. De ene keer kwam ik er wel doorheen, en de andere keer ging het voor geen meter. Ik reed maar op goed geluk. Dat heb ik bij het team ook aangegeven, maar dan werd er gezegd dat het spierpijn is, dat ik mezelf aanstelde en dat ik me er gewoon overheen moest zetten. Ik dacht toen al wel dat het geen spierpijn was.”

Overbelast
Uit onderzoek blijkt Van Zanten namelijk te kampen met het zogeheten ‘compartimentsyndroom’; een scheenbeenvliesontsteking die bij haar niet alleen doorwerkt in de oppervlakkige laag, maar ook in de diepere laag. Daarnaast staat er zoveel druk op haar schenen, dat er te weinig zuurstof in haar spieren komt en haar zenuwen worden afgekneld.

Een klein onderzoekje op internet leert al snel dat dit een typische sportblessure is, die zich voordoet wanneer de spieren overbelast zijn. “Ik heb gewoon veel te veel gedaan”, verzucht Van Zanten. “Eerst heb ik die blessure links laten liggen en gedacht; het gaat wel weer over, maar op een gegeven moment wist ik dat het zo niet langer meer ging. Achteraf gezien was het beter geweest om dat eerder aan te geven, want in de tussentijd zijn het diepe compartimentsyndroom en de afknellende zenuwen er nog bij gekomen.”

Het nieuws is een mokerslag voor Van Zanten, vooral met de natuurijswedstrijden in het vooruitzicht: “Daar keek ik heel erg naar uit. Het deed zeer dat mijn teamgenoten daar wel kunnen rijden en ik niet. Ik kon ook echt niet kijken naar de wedstrijden op de Weissensee.”

Operatie
Voor Van Zanten is nu een periode van nieuwe onderzoeken aangebroken. Het is dus ook nog niet bekend wanneer ze geopereerd gaat worden en of ze überhaupt daarna weer op haar schaatsen kan staan, laat staan weer wedstrijden kan rijden. Desalniettemin blijft ze optimistisch. “In het ziekenhuis in Veldhoven zijn vaker topsporters succesvol geopereerd, daar hou ik me aan vast. Ik ga er gewoon vanuit dat het na de operatie allemaal weer goed gaat.”

Tot die tijd heeft Van Zanten de schaatsen nog niet aan de wilgen gehangen: “Ik schaats nog wel. Natuurlijk geen wedstrijden of harde trainingen meer, maar juist heel rustig. Ik wil gewoon nog zo lang mogelijk blijven schaatsen vóór die operatie.”