‘Toen ik jong was, waste ik Dina’s haar nog op een champignonkistje, anders kon ik er niet bij’

KERKDRIEL -  Een leven lang kwam Dina Hooijmans over de vloer bij de kapsalon van Corrie en daarna dochter Yvonne Vos - De Graauw. Door fysiek ongemak is de 75-jarige Yvonne genoodzaakt om de kappersschaar er definitief bij neer te leggen, maar niet zonder na tachtig jaar afscheid te nemen van haar trouwste klant, de 95-jarige Dina.

Ergens in 1942 moet het moment zijn geweest dat Dina Hooijmans voor het eerst naar ‘Corrie de kapster’ ging. De Tweede Wereldoorlog was toentertijd in volle gang, maar dat maakte op de 15-jarige Dina niet veel indruk. “Als je jong bent, kijk je er heel anders tegenaan. Dan ben je meer een flierefluiter, je denkt niet na. En moeder kon zich goed redden, eten hadden we allicht”, weet Dina zich nog goed te herinneren.

Samen met Dina’s zoon Gerard halen Yvonne en Dina herinneringen op aan de keukentafel in het ouderlijk huis van Yvonne, achter de kapsalon. De anekdotes volgen elkaar op deze woensdagochtend in een razendsnel tempo op. Over die keer dat Dina van het afstapje viel in de salon (’niks aan de hand, het werd alleen een beetje blauw’) en de periode dat Yvonne op jonge leeftijd voor het eerst in de salon van haar moeder ging werken (’Toen ik jong was, waste ik Dina’s haar nog op een champignonkistje, anders kon ik er niet bij’), maar ook over hoe lang Dina en Yvonne elkaar al kennen. Dat blijkt wel uit het feit dat Dina op kraambezoek kwam toen Yvonne geboren werd. “Ik heb haar als baby nog gezien. Ze had ‘zukke’ lange zwarte haren. Dat weet ik nog goed. Kun je nagaan hoe lang ik hier al kom”, glimlacht Dina.

Uitje

En ondanks de verhuizing van de kapsalon naar de Teisterbandstraat én de overname van Corrie’s kapsalon door dochter Yvonne, blijft Dina tot en met 2022 klant aan huis. “Dina had altijd alle tijd. Ik zei dan gekscherend dat we Dina wat sneller weg moesten helpen, omdat ze altijd zo lang zat. Dan dronk ze koffie en at ze tussen de middag een broodje met ons mee. Soms zat haar kapsel ook nog hartstikke mooi wanneer ze binnen kwam, maar ze vond het gewoon gezellig om hier te komen”, weet Yvonne. Dina glimlachend: “Ik kwam iedere week. Het was voor mij gewoon een uitje.”

Maar na tachtig jaar klant te zijn geweest, komt daar eind september van dit jaar een eind aan, tot verdriet van Yvonne. Beoogd opvolgster dochter Corné is zeven jaar geleden al voor zichzelf aan de slag gegaan in een eigen haarwerksalon in Oss en ook Wilma - die over een periode van dertig jaar meerdere malen bij Yvonne in dienst komt - biedt geen soelaas. Om toch op een passende manier afscheid te kunnen nemen van haar klanten, organiseert Yvonne op 1 oktober een pensioenborrel bij café Sophie’s Choice aan de Maasbandijk. Ze kijkt met warme gevoelens terug op die dag: “Ik dacht dat er veertig, hooguit vijftig mensen zouden komen. Het waren er uiteindelijk tachtig, dat was bijzonder. Ik heb ervan genoten, het was echt heel fijn. Er is goed voor gezorgd, daar ben ik Sophie heel dankbaar voor.”

Zeer

Yvonne zelf had overigens maar wat graag ‘nog effe doorgerommeld’, zoals ze het zelf noemt, maar door fysieke problemen blijkt dat geen optie: “Een jaar of drie geleden kreeg ik last van mijn rug. Nooit last van gehad, de uitslagen waren allemaal goed, maar op een gegeven moment kon ik niks meer! Ik heb de laatste drie maanden niet meer gewerkt. En dat doet zeer”, aldus Yvonne, die een traantje wegpinkt. “Mijn man is twee jaar geleden overleden, dus het is allemaal veel.” 

Na een korte stilte herpakt Yvonne zich. “Maar goed, ik heb nu een rollatortje, want anders kom je nergens. Dan zit je achter de geraniums. Nu heb ik een huisje tegenover De Leyenstein (woonzorgcentrum, red.) - waar Dina tegenwoordig woont - en dat is helemaal naar mijn zin.” Dina heeft weliswaar een nieuwe kapster gevonden, maar de kapsalon van Yvonne zal altijd een plaatsje in haar hart houden. “Yvonne mag altijd een keer koffie komen drinken bij me. Ik ben niet voor niks klant gebleven tot aan de laatste dag. Ik voelde me hier altijd thuis.”