Voor Theo en Johan is er geen mooiere club dan het 90-jarige DSC

KERKDRIEL - Voetbalvereniging DSC mocht op 1 april negentig kaarsjes uitblazen. De aanhang vierde het jubileum uitbundig. In het negenduizend inwoners tellende Kerkdriel is DSC een begrip.

“De club heeft veel impact. Het is ook wel de leader als je alle verenigingen op een rij zet”, vertelt Theo Grandia (70) die zelf al zestig jaar lid en vijftig jaar sponsor is van de blauw-witten. Dat was overigens in de tijd nadat bovenstaande foto werd gemaakt, waarvan nog enkele personen in leven zijn. (Staand v.l.n.r.: Eef Kruis, Henk Koenders, Gerard Buunen, Henk van Houten, Roel Piels, Peter Vos, Bas Storchard. Zittend v.l.n.r.: Chris de Gier, Lambert IJsveld, Rinie Rovers, Piet v.d. Kammen, Henk IJsveld.)

Grandia wil graag even stil staan bij de club waaraan hij zijn hart heeft verpand, maar dan wel samen met een oud-speler waarbij ook veel DSC-bloed door de aderen stroomt. Zodoende is ook champignonkweker en transporteur Johan van Houten (61) in het kantoor van Grandia aan de koffietafel aangeschoven. “Johan is een geweldige voetballer geweest bij DSC. Weet ook veel van de club. Is ook altijd aanwezig”, zet Theo zijn kompaan neer. “Iemand die recht door zee is. Je hoeft ook niet lang te zoeken langs het veld om hem te ontwaren.”
Johan wil op zijn beurt de status van Theo ook uitleggen. “Met Theo is de club heel blij. Als sponsor en club een gelukkig huwelijk. We zijn hem zeer erkentelijk dat zijn bedrijf de club al zo lang sponsort.”

Legendarisch
Er passeren veel anekdotes de revue waar niet te lang bij stilgestaan kan worden omdat deze krant dan extra pagina’s zou moeten vullen. Natuurlijk wordt Frans van Houten aangehaald, hij is immers de vader van Johan en hij heeft als voorzitter heel veel voor de club betekend. Maar ook spelers zoals Hans Daams (‘misschien wel de beste speler ooit van de club’) en Jan Burg krijgen aandacht.

“Maar Johan is zelf ook een legendarische oud-eerste elftal speler. Heeft 22 seizoenen in het eerste gestaan”, haakt Theo op het laatste in. “Meestal voorstopper of laatste man. Ik ben ook een paar keer topscorer geweest”, glimlacht Johan. Hij gaat er prat op dat hij deel uitmaakte van de lichting halverwege de tachtiger jaren. “Dat was een geweldig team. Een heel goede lichting waarmee we promoveerden naar de derde klasse. Ik denk het beste elftal ooit.”

Sponsoren
Theo had daarentegen wat minder voetbaltalenten. “Ik heb denk ik acht wedstrijden in het eerste gespeeld. Ik was stukken minder dan mijn broers Ad en Cor”, klinkt de hoofdsponsor oprecht. Niet op het veld was Theo belangrijk; zijn sterke punten lagen buiten de krijtlijnen. “In 1970 zijn we gaan sponsoren met trainingspakken en shirts. Dat was onze eerste sponsoring.” Die eerste aanzet mondde vervolgens uit in een vijftig jaar voortdurende financiële bijdrage. Sindsdien kende de vereniging veel hoogtepunten.

Bij Johan staat de promotie in die tachtiger jaren op één maar de aanleg van de eerste verlichting op het hoofdveld noemt hij er in één adem bij. “We waren toen de eerste vereniging hier in de buurt met verlichting op het hoofdveld.” Natuurlijk waren er ook sportieve dieptepunten. Johan: “Dat was toen we twee keer op rij degradeerden.”

DSC bindt met 800 leden veel jeugd aan zich en kent een groot gevoel van saamhorigheid. “Qua sponsoring staat de jeugdopleiding vrij centraal”, zegt het tweetal. Betalen van spelers is er niet bij. “Als dat gaat gebeuren dan kappen we ermee.” Een club als DSC moet toch wel tweede klasse kunnen spelen, is een vraag. Johan knikt. “Minimaal. En dan met eigen jeugd. Ik verwacht veel van de mannen die er aan zitten te komen, mits we die spelers aan boord kunnen houden.”

Gedateerd
Verleden is verleden. Nu het DSC van 2022. De huidige situatie van het vaandelteam baart Johan zorgen. “We staan er in de competitie niet zo best voor. Hopelijk kunnen we derdeklasser blijven.” Nog erger vindt hij de staat van de huidige accommodatie. Hij stoort zich vooral aan het clubgebouw. “Een drama, het is volledig gedateerd. Daar moet snel iets nieuws voor komen. De bestuurskamer lijkt ook wel een hondenhok. Ik erger me er verschrikkelijk aan.”

Samen met Theo hoopt hij dat er snel knopen worden doorgehakt en dat de gemeente Maasdriel een handje toesteekt. “Want als vereniging is dat niet alleen op te hoesten. HRC’14 krijgt ook iets moois. Dat moet bij ons ook kunnen op een bepaalde manier”, denkt Theo hardop. “DSC is heel belangrijk hier in het sociale gebeuren.”

Een nieuw clubgebouw en een toekomst waarin volgens Theo de krachten weleens gebundeld kunnen gaan worden met buurman Alem. “Ik ben er van overtuigd dat we binnen vijf jaar samen gaan.” Ook het eventuele wijzigen van zondagclub naar zaterdagclub wordt aangehaald. “Ik weet niet of dat bij ons snel gebeurt. Dan heb ik voortaan wel te maken met een derde en een vierde helft”, lacht Johan tot slot.