Willy Martens: ‘De artsen noemden mij de ijskoningin’

KERKRIEL - Zodra de bijna 80-jarige Willy Martens uit Kerkdriel de schaatsbaan betreedt, beweegt zij sierlijk over het ijs. Voor haar is het schaatsen en ijsdansen niet alleen een sport en hobby, maar ook een levenslange passie die haar door alle hoogtepunten- en dieptepunten van het leven heeft geleid.

Willy Martens is een sportieve en positieve vrouw die haar liefde voor schaatsen koestert sinds dat zij klein was. “Mijn ouders vonden het belangrijk dat wij al vroeg leerden zwemmen en schaatsen. Dit is er met de paplepel ingegoten. We konden nog niet lopen of we lagen in de Maas”, lacht Willy. Later heeft ze het reddingszwemmen voor de reddingsbrigade mee opgestart. Hiervoor gaf ze lessen in het Brabant Bad (nu Sportiom). In Kerkdriel, het dorp waar Willy geboren en getogen is, begon zij achter het Hintham onder de dijk met schaatsen. Sindsdien was ze niet meer van de schaatsbaan weg te slaan. Willy werd lid van verschillende schaatsverenigingen, zo ook de Bossche Kunstrij Vereniging. Het was niet alleen het schaatsen dat haar aantrok. Al snel ontwikkelde ze ook een passie voor ijsdansen.

Nederlands Kampioen
Wat aanvankelijk begon als deelname aan lokale clubkampioenschappen, groeide uit tot het beoefenen van ijsdansen op landelijk niveau. Willy heeft vele hoogtepunten meegemaakt, maar er is één moment dat voor haar als sportieveling er echt uitspringt. “Samen met mijn schaatspartner zijn wij eerste geworden op de Nederlandse kampioenschappen in Groningen. Dat wij de grootste concurrent Den Haag hadden verslagen, vergeet ik nooit meer.”

Hartproblemen
Zo’n 24 jaar geleden schrok Willy toen ze met hartproblemen in het ziekenhuis belandde vanwege een hartinfarct op de ijsbaan. Na veel ziekenhuisbezoeken ontdekten artsen dat twee aders achter haar hart op springen stonden. Ze kreeg een operatie waarbij vier nieuwe kransslagaders werden geplaatst. Tijdens haar revalidatie liep ze een ziekenhuisinfectie op, wat haar herstel bemoeilijkte. Een nieuwe tegenslag voor Willy. “Ik ben niet bijgelovig, maar ik heb wel echt een engeltje op mijn schouder gehad”, vertelt ze.  Zonder haar goede conditie zou ze het waarschijnlijk niet hebben gered. “De artsen in het ziekenhuis noemden mij de ijskoningin,” zegt ze. Desondanks heeft dit alles haar niet weerhouden om haar grootste passie weer op te pakken. Slechts drie maanden later stond Willy, onder begeleiding van coach Peter Moormann, opnieuw op het ijs.

Actief
Na de operatie is ze na nog één wedstrijd te hebben geschaatst gestopt met wedstrijden ijsdansen. Maar na ruim 55 jaar schaatst Willy nog steeds met dezelfde passie en toewijding als voorheen. Vanuit heel het land komen mensen op de dinsdagochtend naar het Sportium in Den Bosch om schaatsles te krijgen van Willy samen met een andere trainster. “Schaatsen is nog steeds mijn drive. Ik wil nog blijven schaatsen tot ik het niet meer kan.”

Op 17 april verscheen dit artikel in de bijlage Senior in de Bommelerwaardgids.

Quinty van Gijn