Diamanten echtpaar Kersten: ‘We hebben een avontuurlijk en plezierig leven’

AALST – Het is niet vanzelfsprekend dat een diamanten huwelijk door beide hoofdpersonen in blakende gezondheid kan worden gevierd. Voor het in Aalst woonachtige echtpaar Cor Kersten en Bets Biesheuvel is dat gelukkig wél het geval. ‘Ik word alleen soms een beetje vergeetachtig.’

“En voorzichtig met de borreltjes vanavond”, roept de in allerijl toegesnelde monteur van de verwarmingsinstallatie wanneer hij de deur uit loopt. “Nou, dat maken we zelf wel uit“, reageert Bets breeduit lachend.

Woonwagen
Het is immers niet zomaar een dag; vandaag, op 3 april, is het zestig jaar geleden dat Cor Kersten en Bets Biesheuvel (beiden 80) met elkaar in het huwelijksbootje stapten. Ter ere van dat bijzondere jubileum was eerder op maandagmiddag ook de burgemeester te gast bij het echtpaar Kersten om het diamanten echtpaar hartelijk te feliciteren.

De twee genieten van het leven, zoals ze dat in alle voorgaande jaren ook hebben gedaan. Een aanzienlijk deel daarvan - tien jaar - had het echtpaar geen ‘vast’ huis, maar een woonwagen. Cor werkte immers op een ‘dragline’, een graafmachine die gebruikt wordt voor het verzetten van grote hoeveelheden grond of ander los materiaal. Daarvoor wordt hij op diverse plaatsen gestationeerd en overal gaat de woonwagen mee. “We hebben een avontuurlijk en plezier leven gehad. En zo kom je nog eens ergens”, merkt Bets glimlachend op. Op de eerste standplaats - in Groningen - bevalt Bets van de ene zoon, op een andere standplaats - Zwolle - komt de andere ter wereld.

Gestormd
Onder het genot van een kopje koffie komt de ene na de andere anekdote aan bod. Over hoe de twee elkaar ontmoetten in de slagerij van Bets’ vader (’hij kwam zó vaak leverkaas halen’), over het leven onderweg én over de hobby van Bets; het tekenen van waarheidsgetrouwe portretten. Zo hangen er onder meer twee door Bets getekende portretten van haar ouders in de woonkamer. Dat ging overigens wel ten koste van een boze Cor.

Bets legt uit: “Ik was op een avond bezig met het tekenen van het portret van één van mijn ouders. Proberen, proberen en op een gegeven moment begon het echt te lijken. Nog een stukje verder, nog een stukje verder en ik was er zo druk mee, dat ik niet op de klok had gekeken. En toen kwam Cor ineens van de trap af gestormd.” “Ik was bang dat er iets gebeurd was, want normaal gesproken lag ze rond die tijd natuurlijk al lang op bed. Maar nee, ze zat verdorie tot half vier ‘s nachts nog aan tafel te tekenen.”

Hoewel Cor en Bets maandag zestig jaar getrouwd zijn, wordt het echte feest pas woensdag gevierd, in het dorpshuis in Aalst, in het gezelschap van familie en vrienden. Het echtpaar wil de mijlpaal niet ongemerkt voorbij laten gaan: “Er zijn er genoeg die het niet halen.”