Mede dankzij gift van Bommels bedrijf krijgen Oekraïense kinderen goed onderwijs in Velddriel

VELDDRIEL - Sinds zes weken krijgen 22 gevluchte kinderen uit Oekraïne les op de Deken Wehmeijerschool in Velddriel. Voor de school een flinke opgave, maar dankzij de hulp van een bedrijf uit Zaltbommel én een flinke portie geluk, krijgen de kinderen nu les zoals het hoort. 

Eén voor één worden de laptops aan de Oekraïense leerlingen uitgedeeld. Het ene kind begint direct met het opzoeken van de oefenstof, terwijl de ander eerst nog even snel een spelletje afsluit. Ondertussen gaat juf Helena de kinderen langs, om ze naar de goede website te leiden. Vervolgens gaat ze zelf aan de slag met het digibord - een aanklikbaar computerscherm ter grootte van een krijtbord - waarop ze de lesstof in het Oekraïens tevoorschijn tovert.

Het tafereeltje vertrekt zich in een klaslokaal op de Deken Wehmeijerschool onder het toeziend oog van directeur Conny Piels, Erwin Kloppenburg en Harald van den Bighelaar. Dat uitgerekend Erwin en Harald op deze broeierige woensdagochtend aanwezig zijn op de school in Velddriel is uiteraard geen toeval. Beiden zijn namelijk collega’s van elkaar bij Axians; een bedrijf dat gespecialiseerd is op het gebied van ICT-oplossingen en onder meer een vestiging in Zaltbommel heeft. Ieder jaar steekt elke vestiging van het bedrijf 1500 euro in een speciaal potje dat besteed kan worden aan maatschappelijke projecten. 

Met dat verhaal in het achterhoofd beginnen bij Velddrielenaar Harald de raderen te draaien wanneer hij leest dat de Deken Wehmeijerschool - de school waar zijn eigen kinderen op zitten - is aangewezen voor de opvang van Oekraïense vluchtelingenkinderen. “En dan is één plus één twee”, vertelt Harald. Hij neemt contact op met Conny, die aangeeft waar de grootste behoefte aan is; digitaal lesmateriaal. Vanuit het goede doelen-potje van VINCI - het moederbedrijf van Axians - wordt 10.000 euro ter beschikking gesteld, waarmee twintig laptops en een digibord versneld kunnen worden aangeschaft.

Om dat mogelijk te maken moeten er flink wat overuren worden gemaakt: “Conny heeft een heel plan gemaakt en aan ons overhandigd. Zelfs in de vakantie was ze nog met mij aan het bellen”, lacht Harald. Conny had dat overwerk er graag voor over: “Het is heel veel werk, maar als je die kinderen ziet, dan weet je weer waar je het voor doet. Dat hoor ik ook terug van Ingrid”, verwijst Conny naar De Lispeltuut-directeur Ingrid Neeleman. Op die school in Hedel krijgt namelijk ook een grote groep Oekraïense kinderen les.

Concreet
Drie weken geleden zijn de laptops en het digibord overhandigd en sindsdien krijgen de Oekraïense leerlingen - net als de tachtig Nederlandse leerlingen - op een moderne manier les. Conny onderstreept het belang van dergelijke apparaten in het huidige onderwijs: “Op onze school moet ieder kind zo’n laptop hebben, omdat we met een rekenmethode werken die helemaal digitaal is. Wanneer de ene leerling verder of juist minder ver is dan de ander, kan de lesstof daarop worden aangepast. Daardoor kun je makkelijk op niveau werken.”

Het bezoek aan de Oekraïense klas zorgt ervoor dat Harald met de neus op de feiten wordt gedrukt: “Ik vind het zo sneu voor die kinderen, dat de meeste hier zonder vader zijn. Dat geeft me kippenvel.” “En dat met deze temperatuur, dat zegt toch veel”, glimlacht Conny. “Het is mooi om dit van dichtbij te kunnen bekijken, want dan wordt het concreet. Potverdikkeme, ik vind het knap”, vult Erwin aan. “En vanmiddag moeten wij ons weer druk gaan maken om cijfertjes”, verzucht Harald. Conny is vooral dankbaar voor de helpende hand die uit onverwachte hoek is toegestoken. 

Structuur
Ook de Nederlandse leerlingen hebben hun steentje bijgedragen met een inzamelingsactie, maar het personeelstekort dat in veel sectoren een groot probleem is, speelde de school nog wel flink parten, zeker met de 22 Oekraïense kinderen in aankomst. “Dat was mijn grootste zorg. Dat die kinderen hier op school kwamen was helemaal prima, maar wat gaan ze doen als ze hier zijn? En wie gaat de lessen geven?”, vraagt Conny zich hardop af. Op Europarcs Resort aan de Maas in Kerkdriel - het vakantiepark waar in totaal zo’n tweehonderd Oekraïense vluchtelingen onderdak hebben gekregen - blijken ook twee vrouwen te wonen die in Oekraïne les gaven; nota bene moeder en dochter.

Beiden melden zich op de Deken Wehmeijerschool, tot grote blijdschap van Conny: “Dat is puur toeval, een kwestie van geluk hebben. Toen die Oekraïense leerkrachten kwamen en zeiden dat ze zelf een lesprogramma kunnen samenstellen, viel er echt een last van mijn schouders. Nu hebben de kinderen structuur; ze komen hier binnen, zijn niet de hele dag met de oorlog bezig en kunnen dezelfde taal spreken als de leerkrachten. En docente Kim van Oostrum en vrijwilligster Gea zijn wel bezig om ze al wat Nederlands te leren, maar ik vind het persoonlijk ook belangrijk dat ze Oekraïens blijven spreken, omdat ze natuurlijk graag terug willen. Op die manier proberen we ze toch nog wat hoop te geven”, besluit Conny.