Strijden om de titel Europees Coursingkampioen in Drenthe

ZALTBOMMEL - In de week van 20 tot en met 24 oktober vond in Een, in Drenthe het Europees Kampioenschap Coursing (EKC) plaats. Zo’n 800 windhonden en halfwindhonden uit grote delen van Europa kwamen bij elkaar om te strijden voor de titel ‘Europees Coursingkampioen’. Marlou van Dijk uit Zaltbommel, werkzaam bij de Bommelerwaardgids, deed hier ook aan mee.

EKC
In het binnen- en buitenland zijn er verschillende soorten lure coursingwedstrijden. Slechts één keer per jaar wordt er een EKC gehouden. In 2020 zou het in Hongarije plaatsvinden, maar werd het door de coronaomstandigheden afgelast. Zo ook dit jaar. Gelukkig sprong Nederland in de bres om het EKC alsnog doorgang te laten vinden. In het noorden van het land op een unieke locatie. De honden liepen daar grotendeels op een strand langs een meer, sommige honden gingen zelfs het water in.

Slecht weer
Dit jaar deed Marlou mee met twee verschillende rassen. Haar Podenco Ibicenco genaamd Tigidit Dahomey rende mee op donderdag en behaalde de vierde plaats, daarmee kwam hij op het podium. “Helaas was het die dag heel slecht weer en alles was door de storm in de nacht ervoor kapot gewaaid. Daardoor begonnen we later en moesten we anderhalf uur in de regen wachten. Gelukkig had ik de hond ook een regenjas aangedaan. We waren anders echt doorweekt”, vertelt Marlou.

Vierde prijs
Normaal mogen de honden twee lure coursings doen op één dag, maar daar was dit keer geen tijd voor. Vaak is een EKC in juni of juli en zijn de dagen langer. In oktober is het vroeg donker en dan kunnen de juryleden de honden niet meer zien op het veld. “Een vierde prijs is echt top. Tigidit Dahomey vond het leuk en hij heeft zich niet bezeerd. Plezier maken en heel mee naar huis, dat is altijd het allerbelangrijkste.” 

Bijzonder ras
Op zondag liep het andere ras van Marlou: de Azawakh. De Azawakh is de hond van de Toeareg in de Sahel. Eén van haar honden heeft Marlou zelf in 2018 uit Niger mee naar Nederland genomen. Haar andere hond is gefokt in Frankrijk. Van deze hond komen de opa en oma ook uit Niger. Beide honden vielen helaas dit jaar voor het eerst buiten de podiumprijzen, maar ze hadden het wel naar hun zin. “Rennen achter het plastic vinden ze gewoon echt heel erg leuk, maar ze weten ook wel dat het een spelletje is. En het is een jurysport. Soms laten de honden niet zien wat de jury graag wil en tijdens een EKC zijn er zes verschillende juryleden die de honden moeten beoordelen.”

• Marlou met haar hond Lee-Lou uit Frankrijk. (Foto: Packwalk Photography)

• Afghaanse Windhond op het strand. (Foto: PHODOGRAF)

Mooie avonturen
Marlou deed voor het eerst mee aan het EKC in Duitsland in 2013 met haar Azawakh Kainda. “Zij vond coursing zo ontzettend leuk en was zo gepassioneerd, ze is de enige windhond die vijf jaar op rij een EKC heeft gewonnen. In 2018, toen zij voor de laatste keer mee mocht doen vanwege haar leeftijd, werd ze als oudste deelnemer bij haar ras alsnog tweede. Zij is echt exceptioneel. We hebben veel mooie avonturen met haar beleefd. We zijn in Finland geweest, Slowakije, Italië en dwars door de Baltische landen naar Estland. We maakten er altijd leuke vakanties van. Nu is ze mascotte en coach voor de andere honden.” Marlou traint de honden door ze veel beweging te geven en ze samen te laten rennen en spelen.

Passie
“Het leuke aan coursingwedstrijden is dat je veel mensen in Europa leert kennen die allemaal dezelfde passie hebben. Voor een wedstrijd kom je vaak op de mooiste plekken. Meestal is coursing in de natuur of bij een boerderij, omdat je toch wel veel ruimte nodig hebt om de honden te kunnen laten rennen achter de sleephaas.

Finland
Volgend jaar is het EKC midden in Finland, ongeveer 2500 kilometer van Zaltbommel. “Of ik mee ga doen? In 2015 was het kampioenschap in Helsinki erg leuk. Mijn Azawakh Kainda werd eerste en de reis met alle honden in de auto en op de nachtboot was al een belevenis op zich. Gelukkig hoef ik nu nog niet te beslissen.”

• Deerhound in actie. (Foto: PHODOGRAF)

• Een Azawakh die per ongeluk het water in liep. (Foto: PHODOGRAF)

• De Azawakh van Marlou uit Frankrijk. (Foto: PHODOGRAF)

Coursing
Bijna overal in Europa is jagen met windhonden verboden. Als alternatief mogen zij aan lure coursing meedoen. Bij lure coursing zetten twee honden een achtervolging in achter een stuk plastic. Met behulp van klossen wordt een zigzag parcours uitgezet en met een elektromotor wordt deze ‘sleephaas’ vanaf de start naar het eind van het parcours getrokken.

Jurysport
Lure coursing is een jurysport waarbij de honden op vijf verschillende criteria worden beoordeeld: intelligentie, wendbaarheid, enthousiasme, snelheid en uithoudingsvermogen. Om de honden van elkaar te onderscheiden hebben ze een rood en een wit hesje aan. Ook dragen ze een muilkorf tegen eventuele agressie, wat gelukkig heel weinig voorkomt. Per ras en/of geslacht wint de hond met de hoogste punten.

Baanrennen
Naast lure coursing kun je met een windhond of halfwindhond ook meedoen aan windhondenrennen, ook wel baanrennen genaamd. Bij het baanrennen starten de honden (meestal 6) vanuit een starthok en lopen op een ovale baan een afstand van 280, 350 of 475 meter. De hond met de snelste tijd wint de wedstrijd.
Marlou doet met haar windhonden alleen mee aan lure coursing.

 • De Azawakh van Marlou uit Niger. (Foto: PHODOGRAF)

• Een Whippet heeft de sleephaas gevangen (Foto: PHODOGRAF)