Deelnemers verlaten massaal de binnenstad via de Gamerschestraat.
Deelnemers verlaten massaal de binnenstad via de Gamerschestraat. Foto: Gijs van Tuijl

Elfde ‘Two Rivers’ telt 1500 deelnemers, ‘maar het moet wel een hardloopfeestje blijven’ (met plattegronden)

Sportnieuws

haha

“Ik zeg weleens gekscherend tegen mensen; we hebben twee levens; een leven van een half jaar zonder ‘de Two Rivers’ en een leven van een half jaar mét  de Two Rivers”, lacht ‘Race Director’ Michel Schoon. Samen met - onder andere - Marieke Veuger, heeft hij het er graag voor over. Beiden maken al jaren deel uit van de organisatie van de jaarlijks terugkerende hardloopwedstrijd, die is uitgegroeid tot een begrip in de regio én op de nationale hardloopkalender.

Dat heeft de organisatie mede te danken aan de constante motivatie om het evenement door te ontwikkelen. Door de jaren heen zijn er dan ook de nodige zaken geschrapt. Zo was er vroeger de mogelijkheid om de marathon afwisselend hardlopend en fietsend te doen (het zogeheten ‘run-bike-run’), werd in de beginjaren het parcours ieder jaar omgedraaid én vond het evenement voorheen steevast plaats in de maand februari. “Daar zijn we bewust van af gestapt, omdat het risico op annulering vanwege slecht weer véél te groot was”, weet Michel.

Deelnemersveld

Daar tegenover staat een waslijst aan ontwikkelingen en verbeteringen die de Two Rivers-organisatie heeft doorgevoerd. Waar eerder de Kindertuin nog werd gebruikt als locatie voor het evenemententerrein, is dat sinds vorig jaar veranderd in de Veerweg. “Vorig jaar zagen we dat er - in tegenstelling tot voorgaande jaren - veel meer mensen van de tent naar de binnenstad gingen en omgekeerd”, vertelt Michel. “Dat was prachtig om te zien, we willen daar nu ook echt niet meer weg”, vult Marieke aan. 

(Tekst loopt door onder de plattegrond)

Foto: aangeleverd

Verder bestaat het deelnemersveld tijdens de komende editie uit 1500 hardlopers, 300 meer dan vorig jaar. “Het is voor mij het mooiste om die hele massa mensen over de Steenweg te zien komen. Dat is echt een kippenvel-moment”, glimlacht Marieke. Niet alleen kwantitatief, maar ook kwalitatief gezien gaat de Two Rivers er ieder jaar op vooruit. Zo is de winnaar van vorig jaar (Dez de Eerens) van de partij en ook erkend kilometervreters Arjan Kaashoek,  Margot van Ingen-Stokbroekx en Karin Verheijden staan aan de start.

Kerkdriel
Ook nieuw, is dat het parcours de deelnemers dit jaar voor het eerst dwars door het centrum van Kerkdriel voert. De eerste lopers worden rond 11:30 uur op het Mgr. Zwijsenplein verwacht, de laatste deelnemers passeren ongeveer rond 13:15 uur. Er is die dag op en rond het plein van alles te doen, om het de lopers en de - hopelijk - vele aanmoedigers zo goed mogelijk naar de zin te maken. “Op de dijk in Kerkdriel stonden de afgelopen jaren al trommelaars en we hadden een verzorgingspost bij MFC De Kreek. We merkten daar al dat Kerkdriel zelf wel wilde en ook de gemeente Maasdriel heeft heel goed met ons meegedacht. De samenwerking met de twee gemeenten is sowieso prettig. Ze weten dat wij het goed voor elkaar hebben en dat maakt het allemaal net wat makkelijker. Daar is Ed ook heel belangrijk in.”

(Tekst loopt door onder de plattegrond)

Foto: aangeleverd

Daarmee verwijst Michel naar Ed Kooijman, de initiatiefnemer en oprichter van de marathon. Sinds jaar en dag is hij de aanvoerder van de geoliede machine die de organisatie inmiddels is. Dankzij de ervaringen van voorgaande jaren, weet iedereen wat er van hem of haar wordt verwacht, bijvoorbeeld met betrekking tot de vergunningaanvragen en de diverse protocollen die gevolgd moeten worden.

Hardloopfeestje

Dat is bijzonder, zeker in een periode waarin tal van organisaties van grootschalige (sport)evenementen het moeilijk hebben. Zo stond de Singelloop in Breda lange tijd op losse schroeven en is het populaire wandelevenement ‘80 van de Langstraat’ zelfs helemaal gestopt vanwege de ‘vele regeltjes’ én een tekort aan vrijwilligers. Daarvan is bij de Two Rivers Marathon absoluut geen sprake. “Sterker nog; we hebben zoveel vrijwilligers, dat we soms zelfs moeten zeggen dat we geen plek meer hebben. Je wil immers wel dat zij zich nuttig voelen en ook een leuke dag hebben.”

Maar hoe mooi en groot de ontwikkelingen ook zijn; de organisatie is zich wel bewust van het imago dat het evenement moet behouden: “Alles is ‘in the up’, maar het moet wel een hardloopfeestje blijven. Ons kent ons, dat vinden we belangrijk. Toegankelijk, laagdrempelig, maar supergoed geregeld. Dat willen we uitstralen. En zijn.”