over ons | adverteren | sitemap | contact

Waardsman Andries Klip neemt na 40 jaar afscheid


Deel deze pagina

Waardsman Andries Klip
Andries Klip in de Gamerense uiterwaarden
Woensdag 12 maart 2008 wordt in het parkbos van Neerijnen een bankje onthuld. Een bankje voor Andries Klip, als blijk van waardering voor veertig jaar trouwe dienst. In zijn woning in Gameren vertelt hij over zijn jeugd in Waardenburg, zijn werk voor de freule Van Pallandt en voor Het Geldersch Landschap. En over de natuur, waar hij nog altijd aan verknocht is.

"In 1961 ben ik als jongen van 15 bij de Van Pallandts in dienst gekomen, de eigenaren van het landgoed Neerijnen. Die familie hield bijna het hele dorp aan het werk. De liefde voor de natuur zat er al vroeg in. Mijn opa was boswachter, mijn oom jachtopziener, onze buurman ook. Mijn vader nam me vaak mee het bos in en vertelde over de plantjes en de vogels. Zo gek was het dus niet dat ik in de kasteeltuin kwam werken. Ik werkte met veel plezier voor de freule. Je hoort vaak kritiek op de adel, maar als je ziet wat ze achtergelaten hebben: landgoed Brakel, Nederhemert, Neerijnen..."

"25 Gulden in de week verdiende ik. Opslag was niet bespreekbaar en ik besloot aardbeien te gaan plukken in Zaltbommel, op de plek waar nu het politiebureau staat. Maar het werken in de kassen stond me tegen, ik miste de vogeltjes. Ik was dus erg blij dat ik een brief kreeg van de beheerder van Landgoed Neerijnen met de vraag of ik weer terug wilde komen. In 1968 werd ik er aangesteld als waardsman."

"Als waardsman heb je de hele zeggenschap over de uiterwaarden, in mijn geval van Tuil tot aan de steenfabriek in Opijnen. Ik lette het hele jaar op het vee, ruimde vuil na een overstroming, bestreed onkruid, deed onderhoud aan de afrasteringen. 'Klipke, de heining is kapot', zeiden ze dan en dan zorgde ik dat het weer gemaakt werd. Er was in die beginjaren nog eb en vloed op de rivier. Als de koeien bij eb gingen drinken liepen ze nog wel eens achter de rasters door naar een ander perceel. Dat merkte ik meteen, want ik kende het vee."

"Toen de freule overleed werd Het Geldersch Landschap mijn broodheer. Naast de uiterwaarden kreeg ik toen ook het parkbos erbij. Dat moest eerst nog wel toegankelijk worden gemaakt, want alle paden waren dichtgegroeid. Een hele klus, ... die niks kostte. Ik kreeg namelijk steun van ex-werknemers van de steenfabrieken en jongens uit de omgeving, in het kader van de werkvoorziening. Samen met Ton van Bruchem was ik opzichter. Naast Neerijnen werkte ik ook nog in o.a. Brakel, Nederhemert en Ammerzoden."

"Op de uiterwaarden deed Het Geldersch Landschap aan natuurbeheer en dat betekende geen gif en kunstmest meer. Voor mij een moeilijke situatie. Ik was verplicht om me aan de regels te houden, maar kwam daardoor wel tegenover de boeren te staan. Toen er de eerste jaren alleen nog maar distels en berenklauw wilde groeien kreeg ik het wel benauwd. 'Wacht maar, het komt wel goed', zei mijn baas en inderdaad. Het is onvoorstelbaar als je ziet wat er nu voor grassen en bloemen groeien, zoveel variatie! Wat hebben we al die jaren veel verziekt, denk ik nu."

"Na de komst van het melkquotum verdwenen alle kleine boertjes. Jammer, want zij zorgden voor het kleinschalige karakter. Nu heeft één boer soms meer koeien dan toen heel Waardenburg!"

"Toen het bos eenmaal opengesteld was kwamen er steeds meer recreanten. Zij zorgden ervoor dat de druk op de natuur steeds groter werd. Ik heb dan ook vaak mensen op hun gedrag moeten aanspreken, 'Gedraag oew eigen nou eens!'. Ze begrijpen soms niet dat ze bij een ander op visite zijn. Maar als je even de tijd neemt om uit te leggen wat ze fout doen en dan begrijpen ze het wel. En voorgoed!"

"De jaren zijn voorbij gevlogen. Het was een mooie tijd maar nu is het welletjes. In 2005 ben ik met de VUT gegaan. Ik geef nog wel steeds excursies in de natuur. Het fijnste vind ik om mijn kennis over te dragen aan de volgende generatie. Zoals aan mijn kleinkinderen, die ik vaak meeneem naar buiten. Lekker struinen langs de Waal of met opa naar het landgoed Brakel. 'Wat heb je toch met hen gedaan?', zegt mijn dochter dan, want ze zijn dan helemaal razend enthousiast over de kleinste torretjes. Als we de jeugd bewust kunnen maken, dan komt het wel goed. En ach, ik maak me niet zoveel zorgen om de natuur, die redt zichzelf wel. Als wij er maar zoveel mogelijk vanaf blijven!"
Wat
Interview Andries Klip
Wanneer
8 maart 2008
Waar
Gameren
Tekst en foto
Jan van den Berg
Datum
8 maart 2008

Meer Bommelerwaardige nieuwtjes ›

Valentijnsdag
Uitgelicht
B&B De Bloesemhof
B&B De Bloesemhof
Sfeervol overnachten in een rustige landelijke omgeving. Twee knusse moderne en comfortabele gastenverblijven met ruime voorzieningen.
Lees verder ›
Paddestoelenrijk
Paddestoelenrijk
In Rossum vind je allerlei exotische zwammen zoals de Shii-take,  de harige Pom pom Blanc en de Pioppino.
Lees verder ›
Kasteel Ammersoyen
Kasteel Ammersoyen
Strategisch gelegen tussen Maas en Waal in het schitterende rivierenland van de Bommelerwaard, ligt één van de best bewaarde middeleeuwse kastelen van Nederland.
Lees verder ›
Online Identity & Solutions B.V.
Online Identity & Solutions B.V.
Specialist in het bouwen van  websites en webapplicaties.  De bouwers van de Bommelerwaardgids, dus wat moeten we nog meer zeggen?
Lees verder ›
Biologische varkenshouderij van den Bogert
Biologische varkenshouderij van den Bogert
(H)eerlijk biologisch varkensvlees, rechtstreeks van de boerderij. Bestel hier uw vleespakketten.
Lees verder ›
Waterfeesten Kerkdriel, Partyschip Domani en Columbus
Waterfeesten Kerkdriel, Partyschip Domani en Columbus
Voor een leuke rondvaart, dagarrangement of excursies, op een van de twee partyboten: de Domani of de Columbus
Lees verder ›

Uw advertentie hier?
naar de gids › hoe werkt het
Uw advertentie hier?
adverteren
Uw advertentie hier?
Digitaalburg
Uw advertentie hier?
Bolcombanner
Uw advertentie hier?
Toon desktop versie
Slot Loevestein Munnikenland Zaltbommel Stadskasteel Hurnse Kil Ammersoyen Aailand Zandmeren Overnachten
Binnenkort vindt u hier informatie over alle adverteer mogelijkheden