bird
woensdag 02 december | 00.58 uur

Hallo Hier Bommel: Truus Boereboom

19-10-2020 15:35
uur
Door: Rein van Willigen
truus-2
• Truus draagt hier een door To Bouwman gemaakte jurk, een model uit 1800. (Foto: Rein van Willigen)

ZALTBOMMEL - "Ik heb niks te vertellen", klinkt Truus Boereboom (1942) bescheiden aan de telefoon. Wat later blijkt dat ze juist heel veel te vertellen heeft.

Een gezellig nieuwbouwhuisje in hartje Zaltbommel vormt het onderkomen van Truus en haar Jan. De heer des huizes brengt het spraakwater op temperatuur. "Ga jij maar hier zitten", zegt Truus. Zelf neemt ze aan de andere kant van de tafel plaats, haar praatstoel.

Ingetogen opent ze het gesprek: "Ik vind niet dat ik bijzonder ben, niet leuk. In een groep ben ik niet gezellig. Maar als ik over toneel praat of rondleidingen geef, ja, dan kom ik los."

"Mijn ouders speelden toneel bij Nivo Sparta en bij Hengelsportvereniging Nieuw Leven. Vader was een fervent visser. Toen ik zes jaar was, ging ik al met mijn ouders mee naar 't Nut, als ze toneelspeelden. Als mijn moeder op het toneel huilde, deed ik dat ook. Zong mijn vader een lied en riep hij: 'Allemaal meezingen’, dan was ik de enige die meezong."

Truus, wereldberoemd in Zaltbommel: "Maar dat ik nooit ben doorgebroken, ach. Ik ben géén mens met ellebogen. Als een ander een rol krijgt, die ik ook zou willen spelen, ben ik niet zo van: 'Ga 'ns opzij.' Ik heb zoveel rollen gespeeld. Altijd het lieve meisje, tot ik een keer moest invallen; de rol van een kenau, een kreng." Al vertellende geniet ze er weer van.

"Ik vind het heerlijk een ander, anders te zijn. Een rol uitbeelden, koninginnen, Kniertje, alles gespeeld. Bij toneelvereniging Die Kleyne Luyden ben ik in 1965 gekomen. Hans Keser heeft me goed geholpen. Je moest in die tijd auditie doen, maar hij zei meteen: 'Neem Truus maar’.”

Ook de naam To Bouwman valt. "Och", zegt Truus met lichte weemoed in haar stem. "Wat een schat. Ze maakte alle kostuums, kende de maten van de spelers." Truus bezit nog één 'handgemaakte' To. Ze ontsnapt om opvallend gekleed terug te keren. "Jan, maak jij de knopen even dicht." Onderwijl beschrijft ze haar kleding. "Een model uit 1800. Ik loop wel eens verkleed door de stad." Het liefst als ze kinderen over de geschiedenis van haar stad vertelt.

Truus stapt op de boekenkast af. Naast Jules Verne een hele plank boeken over Zaltbommel. “Rondleidingen”, mijmert ze hardop. “Ik vind het zo heerlijk om te vertellen.” Wie heeft Truus, staande voor een tijdelijk geïmporteerde groep toeristen, niet enthousiast horen verhalen over Zaltbommel? Ook weer door Hans Keser erin gerold.

Nu de naam van Hans - Thijs de Torenwachter - nogmaals passeert, komen er meer herinneringen boven. "Hans schreef het Nieuwjaarscabaret. De dag van tevoren, oudejaarsdag, waren wij nog aan het repeteren. Op de melodie ‘Kom Kees, het is maar tijdelijk’ haalt Truus al zingende een stukje Zaltbommelse geschiedenis tevoorschijn. "Dat zongen we met aangepaste tekst over een burgemeester die hier maar kort is geweest. Ik weet even niet wie dat was. Weet jij het, Jan?"

Voor wie het niet weet, Truus en Jan hebben Loopend Tuygh, het Bommelse Shanty Koor, opgericht. "Wij woonden ooit in Bruchem, in een straat met allemaal import. Jan komt een een keer Bert Nekkers tegen, zijn overbuurman uit Utrecht. Bert had een boot, net als wij."

Oftewel, de 'zeebonken' besluiten een zeemanskoor op te richten. "We hadden mannen nodig. Ben ik aan de telefoon gaan zitten, anderhalf uur later had ik twintig mannen. In Het Scheepvaartmuseum zijn we wezen kijken hoe kostuums eruit zien. Tegenwoordig dragen ze allemaal dezelfde truitjes." Iets wat Truus betreurt. Maar ja, Truus en Jan hebben het schip verlaten. "Gerommel in de club", verzucht ze. "Fijn dat het wel is doorgegaan. Je hebt toch iets neergezet."

Een doos foto's wordt doorgespit. "Hier zit mijn leven in." Iedere foto heeft een verhaal. Ooit zijn deze verhalen vergeten, verloren... Truus somt een aantal dingen op: "Aan alle Bommelrevues meegedaan. Op de Waalkade liedjes gezongen. Levende kerststallen deden we ook, in de Sint Maartenskerk. Een echte ezel, schapen... Daar was niet iedereen over te spreken: 'Boereboom, dat moet je niet meer doen!'"

Rein van Willigen werkt momenteel aan een nieuw boek 'Hallo Hier Bommel!'. Hierin komen interviews met creatieve bekende en minder bekende Bommelaars. De Bommelerwaardgids publiceert verkorte versies van die interviews.

Tags

hallo hier bommel,truus boereboom

Nieuws melden

Nieuws uit de regio melden?

Stuur jouw nieuws naar de redactie

zakelijk-leasen-2