Orizon stopt met zomerkampen en draagt materiaal over aan scouting

ZALTBOMMEL - Stichting Orizon houdt op te bestaan. Ook het jaarlijkse zomerkamp komt niet meer terug. “Ik vind het heel erg jammer”, zegt voorzitter Paulette Willemse. “Ik had het mijn kleinkinderen graag gegund om een keer op kamp mee te gaan.”

Orizon is in 2012 opgericht, toen Stichting Orion ophield te bestaan omdat de subsidiekraan werd dichtgedraaid. Orion organiseerde sinds de jaren zeventig activiteiten voor kinderen in Zaltbommel, waarvan het jaarlijkse zomerkamp toch wel een van de populairste was. Veel Bommelaren hebben er nog warme herinneringen aan. Paulette Willemse en Ron Swank vonden het zo jammer dat de activiteiten voor kinderen stopten, dat ze samen de actiegroep ‘Bommel, verzin een list!’ oprichtten. 

Hun doel was zoveel mogelijk activiteiten van Orion behouden. Niet met behulp van overheidsgeld, maar door voor elke activiteit sponsors te zoeken. De oprichters slaagden in hun opzet. Er kwam weer huiswerkbegeleiding in Zaltbommel, er werd een kinderkookclub opgericht, er werden weerbaarheidstrainingen georganiseerd en er kwam een knutselclub. Inmiddels zijn de meeste Orizon-activiteiten overgenomen door andere organisaties. “Alleen de knutselclub is langzaam uitgedoofd”, zegt Paulette. “En de kinderstruintochten worden ook niet meer georganiseerd.”

Spannend verhaal
Het jaarlijkse zomerkamp kwam dankzij de vele sponsors weer terug. Ongeveer veertig kinderen van 6 tot 10 jaar konden in de zomervakantie een weekje mee op het kamp, dat veel meer was dan een weekje primitief kamperen. Het kamp had elk jaar een thema, dat door de leiding tot in detail werd uitgewerkt. Zo werden de kinderen vanaf de eerste dag meegesleept in een spannend verhaal. “Zelf speelde ik jarenlang de slechterik”, vertelt Symen Veldhuis, coördinator van het Orizon-kamp. 

Het verhaal rond het thema werd elk jaar bedacht en geschreven door journalist Jeroen van Hattum, die geboren en getogen is in Zaltbommel. Hij werkte jarenlang voor weekblad De Toren en later voor het Brabants Dagblad. Inmiddels woont hij al jaren op het eiland Texel, waar hij werkt als verslaggever. Maar hij bleef altijd betrokken bij het jaarlijkse kinderkamp.

Vrijwilligers
“Het eerste kamp van Orion was in 1977”, weet Symen. “Veel vrijwilligers wilden er elk jaar bij zijn, zoals René de Kloe, die meer dan dertig keer als begeleider meegegaan is.” Voor het kamp waren veel vrijwilligers nodig: om de tenten op te bouwen en na afloop weer op te ruimen, om te koken, om groepjes te begeleiden naar het zwembad of de Efteling. “Of om voor te lezen”, vertelt Paulette. 

“’s Avonds een mooi verhaal voorlezen aan de kinderen, dat vond ik altijd zo knus.” De laatste jaren werd het steeds lastiger om vrijwilligers te vinden om het kamp te begeleiden en uiteindelijk heeft het bestuur moeten besluiten om te stoppen met de organisatie. “Het was een heel lastige beslissing”, zegt Symen. “Het is eeuwig zonde dat er geen kamp meer komt, maar we konden niet anders.”

Wallepikkers
Afgelopen zomer zijn de oud-deelnemers en de vrijwilligers al geïnformeerd over het besluit. De materialen zoals tenten en tafels liggen opgeslagen in een ruimte van carnavalsvereniging De Wallepikkers aan de Dwarsweg. Orizon had de spullen in de naastgelegen milieustraat kunnen afvoeren, maar dat ging het bestuur een stap te ver. “Mijn vader heeft nog samen met andere vrijwilligers van alles gemaakt”, zegt Symen.

Paulette vult aan: “We hebben de oude tenten een keer kunnen vervangen dankzij sponsoring en de gasstellen waren ook nog niet zo oud. Het zou ontzettend jammer zijn om die spullen zomaar weg te gooien.”

Wachtlijst
Scouting St. Martinus is er heel erg blij mee en heeft de materialen én de opslagruimte dankbaar in ontvangst genomen. “We zijn de afgelopen jaren gegroeid van 150 naar 240 leden”, vertelt stichting voorzitter Jeroen van Beijnen van de scouting. “We groeien echt uit ons jasje, we hebben zelfs een wachtlijst van zo’n zeventig kinderen.” 

In januari bestaat Scouting St. Martinus tachtig jaar. “Dat willen we in 2027 vieren met een groot kamp met alle groepen tegelijk”, vertelt Jeroen. Ze kunnen de materialen van Orizon dan ook heel goed gebruiken. Afgelopen zomer heeft de scouting al een paar van de tenten gebruikt en dat is prima bevallen. 

Sparen
Jeroen is blij dat ze ook de opslagruimte kunnen blijven gebruiken. “We groeien uit ons jasje in ons gebouw aan de Gamerschedijk”, verzucht hij. “Van de gemeente mogen we waarschijnlijk op deze locatie blijven, dus we zijn wel aan het sparen en plannen aan het maken voor een nieuw gebouw.”

Een vrijwilligerstekort kennen ze op dit moment niet. Orizon heeft de sleutel van de opslagruimte onlangs officieel overhandigd aan materiaalbeheerder Lard van Opijnen van de scouting. “In december hebben we onze allerlaatste vergadering”, zegt Paulette. “Daarna bestaat Orizon definitief niet meer.”

Britta Alink