Peter van Boxtel draagt na 16 jaar CDA-stokje over aan jongere zus Helmine

ALEM - Al 52 jaar zit de politieke betrokkenheid bij de familie Van Boxtel uit Alem in de genen. Nu Helmine haar broer Peter opvolgt bij CDA Maasdriel, is er goede hoop op een nieuwe Van Boxtel in de gemeenteraad. ‘Ik heb er alle vertrouwen in dat Helmine dit kan’.

‘Integer’, ‘betrouwbaar’, ‘betrokken’, ‘belangstellend’. Met die termen omschrijven Peter en Helmine hun vader, Jan van Boxtel. In 1970 trad hij toe tot de gemeenteraad van de ‘oude’ gemeente Maasdriel, waartoe destijds nog alleen Kerkdriel, Velddriel, Hoenzadriel en Alem behoorden. Het bleek voor Jan het begin van een half leven in de politiek. Zijn zoon en dochter spreken nog altijd vol lof over het karakter van hun vader. “Op Jan van Boxtel kon je rekenen. Niet in de zin dat hij beloftes deed, maar wat hij deed, deed hij met hart en ziel”, aldus Helmine.

In die tijd krijgen een jonge Peter en een nóg jongere Helmine regelmatig wat mee vanuit de Maasdrielse politiek, die dan nog een ouwe-jongens-krentenbrood-wereldje is. Zo staat bij beiden nog kraakhelder voor de geest hoe de voltallige gemeenteraad één of twee keer per jaar over de vloer in Alem kwam na een raadsvergadering. “Dikke sigaren roken, worst en kaas op tafel en een borreltje drinken. En dan hadden ze het aan het eind van de avond zó voor elkaar, dat de punten van de vergadering van zes weken later al onderling geregeld waren; ze waren het allemaal met elkaar eens. Zo ging dat vroeger”, vertelt Peter glimlachend.

Paplepel
Ook aan de keukentafel ontkomen Peter en Helmine niet aan de politiek. “Natuurlijk kreeg je weleens wat mee, of hoorde je iets wanneer onze vader aan de telefoon was. In die zin is het ons met de paplepel ingegoten, maar wanneer je jong bent, ben je daar minder mee bezig.” De politieke betrokkenheid blijkt ook bij de tweede generatie door de aderen te stromen, want op het moment dat vader Jan vertrekt - in 2006 - staat zoon Peter al klaar om hem bij de Maasdrielse CDA-fractie op te volgen. Dat was overigens lang niet zo vanzelfsprekend als het nu lijkt: “Ik weet dat mijn vader ooit gezegd heeft dat-ie bang was dat ik naar de VVD wilde gaan”, geeft Peter grif toe.

Crisis
Zover komt het niet; Peter blijft zestien jaar als raadslid verbonden aan het CDA. Het wordt een roerige periode, waarin de Maasdrielse politiek meermaals zijn lelijkste gezicht laat zien, met onder meer een aantal waarnemend burgemeesters en wethouders van buitenaf als bedenkelijk resultaat. “Het was echt crisis, vooral in mijn tweede periode. Maar omdat ik de politiek vanuit de coalitie én de oppositie heb kunnen zien, ben ik er wel sterker uit gekomen. Ondanks dat het lang niet altijd leuk was, was het voor mij wel heel leerzaam”, aldus Peter, die aangeeft dat een eerder vertrek voor hem geen optie was. “Als ik er nu over nadenk heb ik dat nooit overwogen.” Dat is Peter ten voeten uit, vindt Helmine: “Jij bent er niet de persoon naar die er zomaar uitstapt. Je maakt de klus af, dat hebben we van huis uit meegekregen.”

Blozen
Nu, zestien jaar na zijn entree in de gemeenteraad, zwaait Peter wél af, vanwege de nieuwe generatie die staat te trappelen. Meer specifiek; zijn zes jaar jongere zus. “De opvolging moet goed geregeld zijn en dat is nu het geval. Ik heb er alle vertrouwen in dat Helmine dit kan en ik ben er van overtuigd dat hier iemand zit die veel meer in haar mars heeft dan alleen raadslid zijn.” Helmine: “Daar ga je bijna van blozen. Het is heel fijn om dat te horen van iemand die zoveel kennis van zaken heeft. Nu moet ik laten zien dat ik kan brengen wat hij in me ziet, maar ik denk wel dat ik iets te melden heb.”

Vertrouwen
Met de CDA-kandidaatstelling van Helmine in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen, is de kans aanwezig dat de familienaam Van Boxtel nóg langer in de gemeentelijke politiek blijft. “Dat het nu al 52 jaar voortduurt, zegt veel over het vertrouwen”, denkt Helmine. “Ik ben er supertrots op dat er twee generaties meegedraaid hebben en nu ben ik dus óók nog de politiek in getrokken. Dan denk ik weleens stiekem: ‘nou pa, dat heb je toch maar mooi voor elkaar gekregen’.”